6/13/08

Bigayan

Scenario 1
"Yehey, nanalo ako (kahit alam kong pinagbigayan ako)"--
Dahil dito, ang pinag-bigyan ay tuluyan pang nag-aral at pinag-butihan ang kanyang paglalaro.

Scenario 2
"Ouch, I failed, miserably, ayoko na..."--
Dahil dito, hindi na siya naglaro, ever.

---
Minsan, we must think about others, and swallow our pride. Hindi naman kasi natin alam kung yung isang naglalaro ay baguhan, o talagang bad mood lang, either way, sa kamay ng mga magaling (or nagmamagaling) ay talagang wala silang laban. Somehow, a few pesos would be worth it, if we could lift someone's spirit.

Would we really want to end a possible good thing, just because ma-pride tayo? Would we want a possible friendship just because we want to beat others so badly?

Alam kong may ilan diyan na pinag-bigyan siya, pero when it was time to give something in return, wala. Ito ba ang tamang pag-papakita ng mabuti sa kapwa.

Mayroon rin na iba na tatalunin ka nga, pero, ipapakita sa 'yo kung papaano manalo next time. Those are the people na medyo kapos sa pera, pero may puso pa rin.

I'm not saying na dapat lagi tayong mag-patalo; I'm saying na dapat maging sensitive tayo sa kapwa. If not, kelan tayo mag-sisimulang maging sensitive?
---

Imagine mo na lang kung may gusto kang bagong larong gustong subukan, tapos nakalaro mo siy... What would you like to happen... 1) Beat you silly, 2) Pagbigyaan kahit konti...

No comments: