Para sa lahat

It is Not Growing Like a Tree
by Ben Jonson

It is not growing like a tree
In bulk doth make Man better be;
Or standing long an oak, three hundred year,
To fall a log at last, dry, bald, and sere:

A lily of a day
Is fairer far in May,
Although it fall and die that night
It was the plant and flower of light.
In small proportions we just beauties see;
And in short measures life may perfect be.

Inay

Ang mga nanay

-masaya kapag nakikita ang anak niya na nag sisikap sa isang bagay.

-masaya na nakikita ang kanilang mga anak niya na umangat sa isang bagay

-masayng makita ang mga anak niya

Mukha ba

+Mukha bang bumubuti ang buhay?
-Siguro
+O sige, sabi mo. pero hindi mo ba nakiita, marami pa rin ang nasasaktan at namamatay.
-Oo nga ano, parang bumubuti ang buhay, kasohindi pala, parang lang.
+Sabi ko sa iyo eh, minsan tingnan mo muna lahat ng pangyayari. mga kaibigan mo, mga -kapatid mo, lahat ng kilala mo, usisiin mo ang buhay nila, at saka mo lang masasabi na +gumaganda ang buhay.
-O sige, salamat.

Hello CDC...

Hello Center for disease controll,

napaka hindi tama ng para sa mga naaapektuhan ng hindi naman nila kasalanang kababalaghan. kabaliwan, kagaguhan, at kabaklaan. iyan ang mga ilan sa mga problemang bumbagabag sa mga taong walang kasalanan ngayon. miski sino tanungin niyo, mayroon sila laging inaangal na problema na hindi nila ginawa.

Parang epidemiya kumakalat ang panggagago ng mga nagaakalang biktima ng mga sakit sa paligid-ligid. Wala silang ginawa kung hindi magmukmok at umangal, wala na silang idinulot na maganda para sa iba. walang- wala. kabobohan.

Ako, hindi ko man gawin ang kalahati ng sinasabi ko, ngunit alam kong mag-masking tape ng mga bagay na mali sa akin. hindi ako madalas umangal. hindi ako umaaray kahit masakit na, maskingtape na ang puso ko. natuto akong maging manhid.

dapat ang mga gagong it ay tumigil na sa mga kagaguhan nila, para hindi na sila maging gago noh... nakakagago eh. kagaguhan.

hello CDC, yun lang...

After Ten Years...

Pagkatapos ng sampung taon, wala masyadong nagbago. mga kaibigan ko kaibigan ko pa rin. yung mga kagrupo ko kagrupo pa rin. si ton ton emo pa rin. jewk

yung tle project namin ni be, nagumpisa sa pagaayos ng lightbulb pero yun ang huling gagawin.

yung grupo namin sa filipino hindi ko alam ang topic, basta ako yung C.

Palaki ng palaki ang problema ng mga tao sa paligid ko, ako rin, nararamdaman ko rin ang hirap. at pagkatapos pa ng sampung taon, ano kaya mangyayari?

ACL

Sabi ni Sir, boring daw kung sobrang haba ang mga information na ibinibigay. which is totoo naman. Wala nang tiyaga ang mga taong magbasa ng mga bagay-bagay na puno ng impormasyon, laging gusto ang mga shortcuts. which is totoo, mapa-estudyante man to trabahador. Kaso, ang masaklap sa ganito ay minsan hindi nalalaman ang buong katotohanan ng mga bagay, kung kaya't maraming maling impormasyong dumadaloy.

Sabi ni Sir, only include the basic and the necessary. tulad nung mini skirt philosophy ni Sir, Just enough to cover everything, but short enough to give excitement. which is maganda naman, ngayo't nangangailangan na tayo sa oras, dahil gipit na gipit na tayo dito.

Iyon ang problema eh, wala tayong pakialam sa oras, ang gusto natin ay bumilog ang mundo sa atin, ni minsan ay wala tayong tiyaga na magmadali para sa ikabubuti ng iba. Kulang ang tiyaga para sa mahahaba, ngunit walang pakialam sa pakundangan ng iba. Ganito tayo ngayon. and i am no exception to that.

Sembreak Eve

Ngayong araw na toh, super duper uper dami ng ginawa, kahit tatlo lang yung subjects. Nag practice para sa living rosary, na tumagal ng ewan, basta't matagal.

Human rosary
sabi ni mama, human rosary daw, pero living dapat, iba na yung human rosary. yung feeling ng nakaluhod sa bato at nakaupo ng walang upuan. pinagsawaan ko na rin ang likuran ng simbahan. grabeh, kashit hindi halata, walang coordination masyado yung marshals, muwaha. Success pa rin

Pagkabalik na nang feeling mga paa ko
Surprised ako, kasi walang usmigaw, at least hindi nagkagulo. nagpunta sa shangrilla, kumain, nakakita ng mga lourdesiano. habang pagtaas, nakakita ng mga teachers, pagtaas ng escalator, bago lumabas ng mall, may nakita ako, tila malungkot at mag-isa. haay, suprising to think, na may malungkot at nag-iisa sa umpisa ng sembreak.

gud luck na lang. sana sumaya kayong lahat, ipagdarasal ko yun.

wyny da pu

ang picture ngyon ni lider ay winnie the pooh, may naalala lang, wala lang............. haha

Habang nakatunganga ako dito sa harap ng monitor, iniisip ko kung ano ang puwedeng gawin. Natural, marami kaso tinatamad ako. NAriyan ang mga homeworks, mga chores, mga bagay na ililigpit at aayusin, kaso... tinatamad ako.

Ano naman iyon, walang kabluhang pagkakatunganga. Isa akong patay na kaluluwa sa loob ng aking katawan. wala akong dahilan upang umarte ng dapat. Wala akong inspirasyon upang gumaawa at lumikha ng mga bagay-bagay, kung mayroon man ay wala pa rin itong katuturan.

Ang sabi sa akin at isa akong malabo at magulong tao, isang matalinong tamad, isang baliw na malalim. Ang lahat ng ito a totoo, wala nang dahilan pa para palawakin.

Sana ay mahanap ko muli ang aking mga munting paraan upang masimulan muli ang patuloy na paglikha sa katapusan ng unang bahagi ng aking magulong buhay. Kung may kasama man ako ay mapalad, kung wala naman, marami pa akong gagawin.

Happy birthday Maan Rose
Congrats Maam Berlie
Good Luck me

Mag aalas-siyete na

Nako naman, mag aalas-siyete na ng gabi, hindi pa ako nakaka-uwi. Ganito kasi ang nangyari.

Niyaya ako sa labas ng na-birthday kanina ( namely JP) kasama ng iba pa( namely sina ton, keith, jj, be, bayani, kj, at ako). so, sa pizza huit lang kami kumain, courtesy of mr. and mrs. palmaria. So yun, busog, busog, busog. nang pauwi na kami, niyaya naman ako nina keith na mag-quantum sa shang. so mga 1 + 1/2 hours kami dun, so mga kaadikan ni keith na nag dance maniax ng mga isa't kalahating oras. haha

kaya yun. dito ko sa trycicle nag iisip kung papatayin ba ko pag-datin sa bahay o ewan. haay nako...

well at least hindi diba... haha

Regalo

Nagbigay ang dalawang manliligaw ng tig-isang regalo sa kanilang nililigawan.

Ang isa ay nag-bigay ng isang tali ng buhok.Isang simpleng regalo lang ito, hindi mamahalin. Ginamit ito nang babae araw-araw dahil laging naka lugay ang kanyang buhok na nakakasagabal dito.

Ang isa naman ay isang larawan. May kalakihan ito, mga 20 x 30 inch. Isinabit ito ng babae sa kanyang bahay. Sa una ay tingin ito ng tingin, ngunit, paglipas ng panahon aynakasawaan ito nang babae, hanggang sa nasira na ang larawan.

Sa Paglipas ng panahon, ang tali ng buhok ay maayos pa rin. Ginagamit pa rin ito nang babae. Ang litrato naman ay kupas na ay sira-sira.

Ngayon, anong ibibigay mo sa mahal mo?

Say goodbye to Nothing Sound

Dear Nothing Sound

After almost 200 posts (197 to be exact), you must retire. I was surprised by this news when I read your article. You and I were born almost at the same time, about 1 and a half years ago. I even asked you what are the basics I have to learn. You were like a big brother to me. Eventually, I came to stand on my own two feet. Although we did not speak much, I enjoyed reading about your stories ( especially shemay) hehe. I will miss you Nothing sound. Take this in heart, I will always remember your URL. http://nothingsound.blogspot.com

Sincerely,
Pinoypipol

A Promise

I swear to finish my Statistics Quiz this week. I will finish my requirements. I will do all that is needed to a sufficient degree. I also promise to photocopy 169 copies of two pages ( P 422.5 ). I will also promise to remember these promises so that I could finish what I have to do. And this I promise.

Grades: Doomsday is Over

Nakha na ang kard, nagka-alaman na, wala na, its over...

nagkatanggap ako ng grade na hindi ko pinaghirapan. mga grade na hindi dapat sa akin. sayang hindi pa umayon ang mga grades sa 85. iisa lang naman ang subject na hindi pumasa sa 85, sayang. o well okey lang, at least hindi line of 7.

may nahalata lang ako. parang matataas magbigay ng mga grade yung mga teachers ngaon. di tulad nung last term na may mga 75 ganun. haha. basta, pagbubutihin ko ng 2nd term, slight. one thing lang ang tandaan. hindi ako magiging delgado...(no offense)

The day before the doomsday

haha, sabi ko na sa parents ko na mag-expect sila ng mga grade na 75 or sumting lyk dat. ha, sana naman hindi.

ngayong araw na toh, more specifically, ay isang ma kuwentang araw. unga, may free gatorade, pangalawa may report sa english, pang- apat may quiz sa filipino, at panglima, ang matagal na hintay sa novena, comment lang, astigggggg. masarap walang gawin, makinig lang sa kaadikan ni anton o ung mga tunog na ginagawa ni sasansano. haha.

Nung novena na, wala akong makanta, kasi hindi ko alam ang ga tono nung kanta,, pero may novena pa rin......

haay. to sum-up the day, parang binabasto s ako nung klase habang nag- rereport ako, haay, bahala na, mataas man o mababa yung grade, at least tapos na diba... or is it, bukas pa naman ang dooms day.

Intrams

masakit ang aking katawan. okors diba...


naging first sa dalawang events
-food relay (basta pagkain)
-ung (supposed) gay 100 m dash

da rest uhm either last, second to the last or third. lalonglalo na ung obstacle. so sad na ngalang kasi walang jump rope... waaaaa.

Ang dead blogger stage

haay, e2 nnman tayo. wala nanamang magpopost, unti-unti nanamang mamamatay ang mga blog ng mga tao. may mag-dedelete ng blog o magpapalit ng link. haha, nako grabe, sana onti lang.

tinawag tong dead blogger stage dahil sa mga yung dahilan sa taas.


okey, gudluk na lang sa kuhanan ng kard nex wik.

Mge nangyari kanina

maraming nangyari kanina. napaka

nagsimula ang araw sa umagang hintayan sa canteen, naglabasan na ang ilang mga kostyum, magaganda sila... pagkatapos ay cled, nagdiscuss ng onti tapos tinawag na yung mga magprepresent at yung iba nagbihis na ng kanilang mga kostyum. nung filipino, nagkompyut ng grade nung mga natira kaso hindi masyadong maganda ang kinalabasan. nung english, more freetime. recess naglabasan na ang mga iba't ibang personalidad. pagkatapos ng recess ap na, nagtanghal ng maikling mga sinasabi ng bawat karakter para may grade naman ang mga pinaghirapang kostyum. pagkatapos nun, nagpapicture na ang buong klase( nu kaya kinalabasan nuon). pagkatapos ng ap, naglunch, kumain pumila tapos pumunta sa theater.

sa theater, nagpresent ang mga year level ng kanilang mga pinaghirapang presentation. ung mga 4th yr, may common theme, comedy. at nagtanghal rin ng isang balagtasan ang walang kupas na tatlo, si sir chris, sir manuel, at si sir rommel. pero dis taym, nanalo yung hurado. haha

that is about the summary of the day today. pero my post is way shorter than what really happened.

Idol: Sino ang tinitingala mo

Sa movie na pinanood nmin kanina sa

SM

, napaisip ako tungkol sa sino talaga ang idol ko, yung hinahangaan ko. haha.

let me describe that person:
Maraming tao ang ayaw sa kanya, may ilan na talagang galit sa kanya. May lan na pinipintasan siya sa kanyang istura. Siya naman ay nagbibigay ng mga pagkanda-hirap na gawain( kaya siguro maraming ayaw sa kanya). haha. ngayon ang tingin ko sa kanya ay isang taong dapat tingalain, isang "Idol", kasi siya ang humuhubog sa mga kabataan, ang pag-asa ng bayan, upang lumaki ng tama. Nagsilbi siya, para sa akin, bilang inspirasyon at disktraksyon sa mga gawain ko. haha. sa kamalasan naman diba?

Iyon, siya yun. Ngayon, tanong ko, sino Idol mo? Ano nagawa niya sa buhay mo? Bakit naman siya?

habang nag-iinstall ng java

naalala ko, more than 1 year ago., in july 10, it was a monday, tinanong ko kay paokung paano siya nagboblog. sabi niya "blogger". haha. talagang wala pa akong kamuang-muang. grabe, ingles na ingles pa ako mag post noon. hindi rin ako maghukay ng malalim para mag post. naalala ko rin yung string ng posts na puro istorya.

ngayon, wala, nakakapagpost na ako out of no where.

today, after more or less one and a half years, nagpopost ako ng aking ika morethan onehundred 15th post. marami na akong naranasan at naisulat, at hindi nasulat at nakalimutan na. ngunit, hanggang ngayon, may isa pa rin akong pahayag na hindi ko pa isinusulat dito, sa akin na iyon at wala na kayo doon, tulad ko noon, iiwan ko kayong walang kamuag-muan para kayo ay matuto at makaalam sa sarili niyong lakas.

oo, tapos na ako, pero ang pag-iinstall ng java ay hindi pa rin tapos, mukha ata't nag-hang na ito. :P

career koh!?

may na realize ako nung career sympoaium namin kanina, at iyun ay "ang mga career ay money oriented" at "hindi siya person oriented". diba?

marami sa atin ang matratrabaho para sa pera at self-fulfillment", pero may ila-ilan lang ang magtatrabaho para sa iba. sabi nga kanina, "masmalaki ang bayad sa abroad". ha! kagaguhan itoh.

ang maganda naman ay nakita ko na kung ano ang puwede kong tahakin, haha, secret. basta, balang araw, babalik ako sa eskuwela. LSM 4-lyf.

okey tapos na siguro post ko, kaso eto lang, "the best offence is a good defense" at "if you fail to plan, you paln to fail"<<<<<<< i don't beleive in this!!!

Come-back post

sani ko kay mark lagi akong may dalawang iniisip sa bawat segundo, minsan tatlo o apat man.

ang isa doon ay lagi nang nakatatak sa utak ko, kumbaga yung system operated programs na sa computer mo, kung in-off yun, masisira ang system.

Yung pangalawa naman ay yung papalitpalit na palaisipan na umiikot-ikot sa mga usapan o talakayan, kumbaga yung mga programs na ino-on ng mga user para tumakbo.

Minsan yung pangalawa may ilang nagpapatongpatong na ganoon. Minsan nao-overload yung system kaya hindi nagpapakita ng maayos na galaw.

Kahit ilan pa ang mga iniisip ko sa pangalawa ay ayos lang, pero ang malaking sumasakop sa aking isipan ay ang una. haay, kaila ko kaya maayos yung pag-iisip ko.

------------------------------------------------------------------------------

Hindi ako:
-ragdoll
-punching bag
-chew toy
-wind-up toy
-sira
-emo

Ako ay tao, na may hinihintay...

I am Back

I am back for moretan a month yeah

Pakianswer po poll ko po

Pakianswer po poll ko po

May naaalala ako...

Sa mga taong tulad ni DC, Keith, at TON si Maam Wilma kaagad 'yan (weh)

Pero sa totoo lang, naaalala ko ang mga ilang pagkakataon sa 2nd year.
Naalala ko nung kaklase ko pa si Dale at Roy.
Naalala ko ang simula ng ilang pagkakaibigan at pagkakalabuan.
Naalala ko ang mga interes ko noon.
Naalala ko ang mga walang kontrol na gimmik pagkatapos ng klase.
Naalala ko nung unang beses ako nag-DOTA (ty pao)
Naalala ko rin si Maam Rose na wala pangreply sa mga texts( uubos na ang load)

Marami pa akong naaalala, muwahaha
Marami pa akong dapat alalahanin at kalimutan, sa ngayon, ito-ito muna.

Mga naadiscover sa retreat

Palanca ni Maam Wilma consistent
Nalulungkot pa siya na hindi ako nagrerecite. Akala lang niya, kung gaano kahirap mag-recite.

Mga kabaliwan ng estudyante sa Bl Benedict
Kahit gabi na, kahit bangag na, kahit may drugs na ang unan, tawanan pa rin ang inuuna.


Masarap mag-retreat
Napakasaya, napakaraming matututunan, at...

Si kuya Pau(oo Pau, parang Pao)
Malokong may point, balanseng-balanse ang discussion niya, pero minsan...twit, twit. Si kuya Pau, sana, talaga, umayos ang kanyang buhay, pero, hindi na naman niya ata kailangan ang luck eh, talented naman siya eh.

Oo nga pala, eto...
DENY ONES SELF!!!

Retreat

Mga natutunan ko sa retreat:

Plastic ang mga tao- Mabait sila sa mga tao na mayaman, pero kapag mahirap ka, masmasahol ka pa sa *censored*

Ang palanca hindibinibigay

Be considerate

Party-cipate

All the time...
God is good...
God is good...
All the time...
*blah blah*
Yeah!
1...2...3...
awhoo, awhoo, awhoo
twit, twit, twit

Pisong Babalik

"Ay, kuya, wala po akong barya", sabi ng trycicle driver, "sa susunod na lang ho."

"O sige", sabi ko, ngunit alam ko nang hindi ito babalik ang aking piso.

Sa araw na mga dumaan, Hinahanap ko ang mamang ito. Siyempre, hindi ko na siya natiyambahan. Isip ko agad-agad, "Oo, hindi na nga babalik piso ko."

Sa mga araw pang nakaraan, unti-unti ko nang nalimutan ang pisong utang. Total, bumibigat na rin ang aking wallet sa mga pisong barya.

Isang araw, nang umuwi akong ginagabi na, sabi ko sa sarili ko, "Hala, paano na 'yan, gabi na nga talaga ako uuwi." Ngunit, sa bangketa sa kabilang banda ng kalsada bago ako tumawid, may tricycle na tila hindi gumagalaw, o nakaparada. Sa aking pagtawid, inakala ko na isa siyang 'di pamilyar na mukha, isa nanamang bagong tricycle driver. Nasip ko nanaman ang aking piso.

Nang pagsakay ko sa kanyang sidecar, agaran kaming umalis papunta sa itinakda kong lugar. "West", sabi ko, pero hindi ko sinabi a ng numero ng bahay ko. Nang papunta na kami sa bahay ko dahan-dahan niyang minaneho ang kanyang sasakyan patungo sa harap mismo ng bahay ko.

"Bakit kaya?", inisip ko, "siguro nalimutan ko lang ang mukha niya".

Nagbayad ako ng 15 na sobra isang piso sa bayad (14 lang kasi ang pamasaheng kailangan). Isinukli niya sa akin ay dalawang piso.

"Kuya,"

Bago pa ako mag patuloy ay sinabi niya sa akin...

"'Di ba may utang pa ako sa inyong piso"

May naalala lang

... there is an empty space in my heart...

... I'll never forget, how you brought the sun to shine in my life...

... i guess what I'm really trying to say, it's not everyday that someone like you comes my way...

...no words can express how much ( some text missing)

105th post

Haha, naakaka 105th post na ako ng blog na ito.kasyo ilan na. haha

pero hindi ko sasayangin ang 105th post. im here to discuss the last two texts na binasa, binabasa, o babasahin pa lang habang naghihintay sa bell.

yng una, hindi ko masyadong naintindihan, siyempre, yung mga salita. Yung pangalawa, medyo naintindihan ko, pero nagpatulong rin aq kay jj (ty jj)para maintindihan. yung pangalawa, yung uhaw ang tigang na lupa, ay isang magandang istorya kung saan ang anak ay nagkukuwento ng pagkamatay ng kanyang ama, at ang relasyon ng kanyang ina niya sa ama niya.

hay, napaka weird ng story line na sinusunod ni ms bañadera, liham ni wikang filipino, san patungo ang langay-langayan, suyuan sa tubigan, at uhaw ang tigang na lupa.

diba walang consistency. haay, evr

happy 105th post

A Cask of Amontillado

While reading the short, there came a great feeling of disappointment. Fortunato's so-called friend, Montressor, betrayed him in revenge for a little insult. Even though, Fortunato still had a glimmer of hope that Montressor is still his friend, that all of what has been done was a joke.

Montressor's sick, twisted mind planned a very meticulous revenge for what little has been done to him by Fortunato. Montressor entrapped Fortunato in a niche in the catacombs inside his own house(under it actually).

Though praying upon Fortunato's weakness, drunkenness, Fortunato did not die of this. He died of a betrayal that his close friend had put him through.

I sincerely hope that no one would ever bury a friend under his house.

Mansahe at kaisipan

SIyempre diba, may pagkakaiba ang mensahe at kaisipan. Ang mensahe ay iyung nais ipahayag. Ang kaisipan ay ang ibinahaging aral.

Haay, text language.

ntch aq ngn dscsshn knina.npkllm ng msg nung stry ng lngy-lngyn. npaisp tlg aq s kng san aq ppnta, at kng anu ang pde kng gawn upng mrtng ang gsto k.

sna npisip rn kyu

Langay-Langayan

Sa kung anong lalim ng mga salita sa, "Saan Patungo ang Langay-langayan?", siya rin ang lalim ng kung ano man ang pagkakaibigan sa ating malapit na mga kaibigan.

Hindi nalalaman ng tao, o maging ang langay-langayan, kung saan siya patungo. Siya rin ang ating mga pagkakaibigan.

May mga aalis, may mga papasok, at may mananatili sa kanilang lugar. Sana naman'y hindi malimutan ang kung ano mang pinagsamahan nating mga magkakaibigan.

Sa kaiklian ng sinulat ko, sana naintindihan niyo ang mensaheng dapat ipinahayag ko sa inyo. Kung hindi man, basahin muli ang huli ngpangungusap sa pangatlong talata.

Salamat po.

Trycicle

Marami sigurong nag kokomyut pauwi.

May nakilala akong driver ng trycicle na alos lagi akong pinasasakay pauwi. pag nakikita ko siyang nakangiti feeling ko masaya ang buha niya, kahit trycicle driver lang siya.

at hanggang ngayon hindi ko pa alam ang kanyang pangalan.

fili bible

kaylangan pa ba ng filipino bible, wala ako eh, sino ang mayroon, kung meron man ang nagbabasa nito, paki tingin ang Isaiah 10:1-2

ty

Kanina

Wala nag orientation

Daming homework

but it seems to be better...

Kahapon

Parang mas lively ngayon kaysa kahapon. Ewan ko lang ha. At kelan ang orientation bukas.

shut it DC.

jowk.

hey, sa tingin niyo.... wala

uy, effective ba ang comedy sa pagdeliver ng mga speeches...
if yes, pakisabi sa tagbord
if no, edi pakisabi sa tagbord
either way, mag tatag kayo sa tagbord.

wala

Mas gusto ko last year, parang boring ngayon eh. Nawala na yung spark sa pagaaral. haay, sana magbago.

onga pala. 2 lang ang babaeng teachers ngayon. wala masyadong balanse. siguro nasanay lang ako sa mga teachers na mas nakararami ang babae.

and another thing, parang naipit yung ugat ko sa paa. masakit.

yun lang. wala lang.

hmm

Hmm, ngayon ko lang narealize na maganda rin pala ang puti. haha itsh not too late yet to change. the text color

Hello

Hello
bukas na ang pasukan. sana ang mga naalis at nadagdag ay walang regrets.
Hello
^_^
gaya kay ton
haha
kita na lang kung magkikita uli in any point in time.
end

HAPPY BIRTHDAY

HAPPY BIRTHDAY

Happy Birthday

HAPPY BIRTHDAY

Kung nababasa mo toh!
TY

Akala

Akala ko maraming posts na masusulat sa mga blogs ng mga bloggers
Akala ko maraming mga tao sa YM ngayo't wala nang pasok
Akala ko maraming magbabago ngayo't bakasyon na

Mali pala ako..

Hindi ko inakala na magiging malala ang bakasyon ng maraming tao sa LSM
Hindi ko inakala na magiging mahirap ang pag-aalaga ng sarili sa bakasyon
Hindi ko inakala na uunlad tayo sa ekonomiya

Mali pala ako...

Grabe, andami kong maling naisip tungkol sa bakasyon. Hay, ngayong matatapos na ang bakasyon, masasabi kong mali ang naisip ko noong sa kaun-nahan ng bakasyon.

"Magsasaya ako, kasi bakasyon na"
"Uupo na lang ako sa harapan ng compyuter"
"Siguro maraming lalabas tuwing bakasyon"

I wish na nakapag-text ako ngayon bakasyon
I wish na nakapag-laro ako kasama ng aking mga kibigan (si Mark na lang nakalaro ko eh, at is Peña)
I wish na nakapag-pahinga ako ngayong summer

Ang malala sa mga transition ay ang hang-over. POR EXSAMPOL: ur watching a slideshow, yu sow a picsyur dat captibeyted yur maynd, yu wanted tu ster at it longger, pero nag necz slayd na. Hindi ako makapaghintay sa bakasyon, pero hindi ko inasahan na mababanas pala ako ngayon. Gusto ko bumalik sa pasukan. Ngayon, hindi ako makapaghintay sa pagpasok natin ngayong SY 07-08. Tapos, alam ko na gugustuhin ko na magbakasyon pa lalo pag-pasok.

Sa katotohanan, walang isang bagay na makakapagpasaya sa atin, sa totoo lang.

Mga natutunan ngayong bakasyon.

Anong lugar ang malaki, mataas at matao? Anong lugar ang noo'y maganda't malamig? Anong lugar ngayo'y sing-init na ng pinakamalamig na panahon sa Maynila?

Sige, hula pa...

Nakaka-awa ang lugar na ito. Sabi daw na noon ay puno pa ito ng mga punong nagsilalakihan, na ngayon ay bulubundukin na ng bahay.

Hindi ko tanda kung ako ay nakapunta na doon noon, pero alam kong lumalala lang ito lalo.

Kung hindi sa tao'y isa pa rin ito sa pinaka magandang lugar sa bansang Pilipinas.

Alam kong mauubos rin ang kakaunting puno ng ngayon ay nakatayo sa matatarik na bulubundukin ng lugar na ito. Alam kong mababasag ang bansag ng mga tao sa lugar na ito. At alam ko rin na kahit ang opinyon ko ay akin lamang, hindi mababago ang katotohanang ang tao ay ang dahilan kung bakit nagkaganito ang maraming lugar sa Pilipinas.

At Yun ang natutunan ko ngayon bakasyon.

Kowingkidink

Malupet ba title ng post?
Kasi, most commonly, ito ay sinasabi as coincidence.


Noong 4/18/07 fyn fyn pa kami ng isang tao.

Noong 4/19/07 everything went to hell's direction.

A few days later, more exactly 4/23/07, i was annoyed by a person who started to annoy me by doing this, XD.

A few nights later, more exactly 4/28/07, while I was offline, Hell's direction detoured back to earth.

Then, the day after the day before the day after tomorrow, more exactly 4/29/07, may nabuhay, may nagbalik ng sorry, at may nagreply ng hindi XD.

And then a few minutes later, may gumawa ng post na ito.

Sana lahat ng direction ng buhay ng tao ay mag detour sa kaligayahan.

Sa dami ng araw na maraming nagkamali at sumama, sa isang gabing tila walang pag-asang guminhawa ang karamihan ng tala ay bumuti ang minsa'y pumunta't bumalik mula sa pagdurusa at pighati.

SIGE PAO... XD
SIGE TON... EVER
SIGE MICO... TULUYING BUHAYIN AT PALAGUIN

X(

Minsan lang talaga, napakasama ng mundo sa 'tin. Minsan, napakatindi ng pambubusisi ng mundo satin. Maaastigan ako sa taong walang pinagdaanang hirap.

Sa katotohanan lang, napaka uninspired ng post na toh, kaya mag ingat sa mga X(...

X(

Eto ang mukhang bumigay na. wawa naman...
Siguro, kung lahat ng tao ay binalewala na ang kanilang paghihirap at sumuko na lang sa kahirapan, maraming ganitong mukha.

sa totoo lang, masarap murahin ang kapalaran.
Oo, fate, yun yung kilakalaban nina travis at jasmine sa sana maulit muli na malapit nang matapos. minsan talaga hindi naiiwasaaan ang karahasan ng kapalaran, kung maiiwasan man, tulad sa final destination series, ha-hunting-in ng mabusisi ang biktima nito.

Ano na kaya ang nangyari sa mga mahirap na sumuko...
Eh di... X(
Ganun man lang kasimple eh. Kung sumuko, eh di... X(

Trying not to sound emo here pero ganun talaga ang buhay, minsan may bakla't tomboy na nag aaway tapos yun isa ay sobrang nagalit kaya ... X(

Sabi nga na, da world tries so hard to put us down, but sometimes we stay down. X(

wawa naman tayo, isa lang pawn sa chessboard ng buhay.
Kaya advice ko sa inyo, wag kayong sumuko kasi, kung sumuko kayo, eh di ... X(

T

If you tell a true tall tale that does not sound true, you will be told to traverse to the top of a tall mountain and jump off its twenty-thousand meter cliff. Truthfully.

Translation:
Minsan kasi, ang ilang bagay na hindi mukhang totoo ay totoo pero kung sinabi ito sa ibang tao na naniniwalang hindi ito totoo maaasar siya at ... maaasar siya. Sa totoo lang. -'

Walang Malagay

Alam niyo ba ang dahilan kung bakit wala akong masulat-sulat dito sa blog kong ito.

1. walang maisaip
2. walang interes para mag isip
3. ayaw mag bukas ng account
4. mas masaya ang ibang bagay para mag bukas ng account
5. nababangag na
6. ayaw gumawa ng mga bagay-bagay
7. hindi inspired
8. laman ng utak ay kung anong ewan
9. na dedeprive sa laro kasi in-uninstall ang warcraft/dota
10. bakit ko inawa yung #9

siguro yun lang

P.S. BA'T KO GINAWA YUNG #9

Laban Archer

Minsan o Madalas, lumalaban tayo na parang isang swordsman. Harap-harapang lumalaban sa kalaban, kaso madalas namamatay. Pero, may mga sandali rin na lumalaban tayo na parang isang archer, kung saan tayo ay matagal tumira pero hindi madaling mamatay at sure kill pa ang kalaban.

Yun lang...

Another Long and Disturbing Post

Una sa lahat, hindi ako makatulog ng maaga. Humihiga ako sa kama ng mga 10:00 - 11:00 at nakakatulog ako ng mga 2:00 - 3:00. Napakanakakabangag ang mga oras na napakaloob dun sa mga oras sa pagitan nun.

Ikalawa sa lahat, Napaka walang kuwenta ng summer ko. Nakakabagot, nakakatamad at mag-isa lang ako sa pagkausap ko sa sarili ko ( seriously, gusto ko lumabas ng bahay kaso walang pupuntahan).

Ikatlo naman ay dinaramdam ko ang ka-walang kuwentahan ng buhay sa summer. Sa totoo lang, bored na bored ako dito sa bahay, kaya nga gusto ko umalis ng bahay, away from family, and with my friends.

Kapag pinagsama-sama ang lahat, napaka lala ng kundisyon ko sa gabi.Halos ako ay maiyak sa ka-walang kuwentahan ng bakasyon kong ito. Palibhasa hindi naman ako nakukuntento.

Ang isang napaka gandang rason kung hindi ako nag wawala ay ang dahilan kung bakit gusto kong pumasok ng third year. Actually, dalawa yun eh, kaso isa lang ang ibibigay ko.

Ang isa sa dalawang dahilan ng aking pagpapanatili ko ng tamang rasyonalidad ay ang aking mga kaibigan. Siguro hindi ko na kailangang ituro kung sinu-sino yun. Inaasahan kong nariyan lang sila kung may chansa ngang tuluyan na akong nabangag.

Ang ikalawa ay ewan ko. Ilan lang ata ang nakakaalam, pero siguro alam nila kung ano ang ikalawang dahilan na ito.

Haay, buhay summer talaga.

Kagabi, nakikinig ako sa TV sa kabilang kuwarto, bago ako nakatulog ay narinig ko ang kantang, "I will survive". Napaka-korny diba, kaso hindi masyado kasi ganun na nga ang kailangan kong mga salita sa tag init nitong buhay ko.

Sa haba nitong na-i-type kong ito ay isa lang ang gusto kong maipahiwatig. Iyun ay, "xet, lang kwenta sumer k".

Update

Ayos na ang:
marami

namely:
yung buong sidebar niretoke ko

at may:
hindi nagbabagong numero ng idealista

at marami pang kulang na:
posts at mailalagay sa side bar at idealists

so far:
yung pa lang

BIO ni PETE

Si Pete, yung bago kong pet na naninirahan sa kalagitnaan ng isang kuweba sa blog na ito.

Nakakita ako ng isang pet ng isa sa ating mga kaklase, at aking naisip na, "matagal na rin akong walang pet", kaya sinundan ko yung adress kung saan may mga listahan ng mga pets.

Napadpad ako sa bunnyherolabs.com kung saan may listahan ng mga pets. Ang una kong nagustuhan na pet ay isang kabayo, kaso ampangit ng galaw niya, kaya tiningnan ko yung chick. Ang problema nung chick naman ay masyado siyang common, kasi pumunta ka lang sa mga farms ay marami ka nang makikita na chick.

Ngayon, wala akong nagugustuhang animal. Nakakita ako ng isang pet bat na kulay violet, ampangit ng kulay niya, kaya tumingin ako ng isang itim na bat, ang astig ng kulay.

Pinirmahan ko na ang adoption papers kaya ipinanganak na si Pete, yey!

Moral and Ethical Issues Regarding AI

AI, or better known as artificial intelligence, is used in many fields, such as mechanical engineering and the sort. Students, and the young a like, often hear this term in a very popularized extension of the game Warcraft III, Defense of the Ancients, or commonly known as DotA.

Apparent in the AI's nature is their will to kill themselves, but as their versions increase, so does their intelligence. The AI's in DotA are heroes, much like yourself, who are aimed at destroying the Ancients.

As a craze upon young people, DotA affects many conversations and even the player's mind set. Although the game is about war, strategy is the most important skill that must be developed in order to destroy or defend the ancients. This skill is not often found but it's counterpart is, blood lust. Blood lust is another term found in the game Warcraft III. It necessarily means a great desire to kill.

Drifting closer to the topic, this intelligence may either reveal a great skill in strategy or an even greater skill level at blood lust, which might form the future sadists and narcissists or the world. An even greater effect of the AI's to the player is the annoyance of being repetitive. This might cause someone to use the same tactics over and over again if that tactic is effective and the player refrains to, or fears to, use other strategies, in turn creating a repetitive attitude both in the game and in the outside world.

Perhaps, at its extreme, AI's can greatly affect the personality and spontaneity of the person in both ways, at good or at bad.

Summary SY 2006-2007

Sorry at ngayun ko lang ito nagawa, matagal kasi ang aking paninilay.

Siguro, ang pinaka-astig na nangyari sa SY 2006-2007 ay nung Living Rosary, kasi may fireworks. Kaso, sa hindi inaasahan, maraming magulo kaya napagalitan rin. tsk, tsk. Hanggang ngayon, nasa akin pa rin yung flag na ginamit ko dun.

May mga teachers rin na naging ka-close namin. Marami kasi eh, o mukha lang marami kasi ngayong taon ko lang naranasan na hindi umuwi agad-agad, kaya minsan nag-tetext si mama kay TON para pa-uwiin ako.

Kung hindi man si Mommy Rose ang naging pinakafriend natin, si Ms Maclang(Better known as baybs[TON], or Mare[DC]) na yun.

Siyempre sa bawat friendly na teacher may issue na sumasalubong. Siguro yung dalawang pinakafamous na issues ay yung kina DC at kina TON( Ma'am R_s_ at Ma'am B_r_i_ respectively). Ang naiiba lang sa mga teachers ay, siguro, si Sir Don. Mahigpit kasi siya eh, in a good, respective sort of way.

Siguro marami na akong nasulat, haay, oo nga siguro. Nest year naman siguro, aay onga pala, ayaw ko mag third year, kaso kailangan...

Specifically, bad words

Natatawa ako sa mga bad words. Ehwan ko kung bakit, basta ako ay natatawa sa mga NAKASULAT na bad wods, pero hindi sa mga sinasabing bad words. at mas nakakatawa kung yung style ni padua na... packingshet, taenang, etc. Ehwan ko ba, basta ganun.

Update

Updates sa blog na toh:
bagong title
bagong poll

at may:
one and a half idealists

na may kulang na:
marami pah

lalo na ang mga:
posts...

Library

tlgng pmsk p tlg sya s lbrry.

Kung nabasa niyo toh....

kayo ay adik sa pag text.

at kung kilala niyo kung sino siya, adik kayo.

:P

Plastic

We always get a bad impression when we are compared to plastic. Figuratively, being plastic means that we are fake, or imitation, since plastic is usually used in the manufacturing of these imitation goods. Formally, there is nothing bad about plastic, it is just a normal, synthetic polymer of carbon and/ or hydrogen.

But, there is a good side to plastic. Firstly, it is a strong material, some plastics are heat-resistant, used in several electrical and engineering instruments, some substitute to daily wear and tear. Secondly, it is flexible and malleable, it canbend into several forms and shapes, like the bottles and plastic wrappers. Thirdly, it's abundant, we can find it almost any where, the problem is, sometimes it's almost annoying to see plastics every where.

With this understanding of plastics, maybe, we can change the outlook of people to them being compared to plastics, since they are strong, flexible and abundant in many forms. Siguro hindi naman masama na magpaka-plastik tayo minsan-minsan noh?

Antivirus Programs

What is an anti-virus program? To put it simply, it is one of the first thing that a user (that's you) would install to that user's computer. It protects the computer, and everything in it, from outside hazards, like the Trojan horses, viruses, and worms. It acts like the human immune system. And, basically, it must be updated to be useful.

Virus updates come from the manufacturer of the anti-virus program the the user uses. For the anti-virus to become useful for a long period of time, it must be updates. Updates are usually downloaded from the internet and users pay for the updates. Usually, small fees are fined for the product to continue working and the updates to be downloaded.

There are substitute anti-virus programs that can replace those pay anti-viruses. These are freeware anti-viruses. The program can be downloaded from the net, and their updates too. There is also technical support for the program.

Let us relate this anti-virus program to our life. Let us think of something that we can not live without. Let's talk about Love. Love is one of the things that we can not live without. It is not enough for a person to only have love, but he must also nurture it to become fruitful. Periodically, there may be some problems that occur in love, but it is not something that can't be fixed by each other's support. And, best of all, Love does not require fees, it's free!

A10SEAN

Attention, wala akong papost, tulong naman, tulong.

I need idealists:
Must have...
+a colorful mind
+optimistic look on life
+a powerful expressive way
+a soul
+lastly, a name ^_^

for applicants, please put your name in the tagboard and your comments. TY

Book Shelf

There was once a man who had lots of books, one for Mathematics, Social Science, Biology, Chemistry, he had it all, and it all fitted in a book shelf. But there was one book he didn't like to put in his book shelf, it was a thick small book, the Bible.

The man went in times of trouble. It was said that he almost went bankrupt. So he sold some of his books, three classic books which was sold at a very steep price. Now the books that fitted in the bookshelf were starting to slant over the leaning books, then it began to fall. He bought a book weight but it was still no use for the weight of all the books. Then he thought of another way, one that would solve it for good.

He reached the back of his drawer and took out the thick, small book. He held it up straight against the other books, and there it stood every book up straight thanks to the Bible.

A Father's Sacrifice

Once, there was a man who was a supervisor of a housing company. He had good salary and lived nicely. There in the company, a woman, who was a clerk processor, was assigned to the supervisor. Not soon, they had a relationship that resulted to marriage, the woman bore a son who was to be born on the 29th of January.

Things could not get better for the two couple. Most importantly, they were happy with each other, until the manager assigned the soon-to-be-father to a far away place for a housing development there. The man thought about it and came with an answer.

The next day, the man approached the manager and told him flatly, no! He told him that he would not give up his family for a job. The manager replied to him that it was his last chance, or he would not maintain his job. Still, the man said,"no".

He resigned in his mid-40's. His son was born on the date that was told, it was his first son. But still, he did not worry about anything. Another baby was born on the 14th of November three years later, his little baby daughter.

Years passed and he developed hyperacidity, a disease of the stomach. Still, he was happy. Although only relying on his wife and his sister for income, he, and his family, were happy.

The dates might sound familiar, this is because I am the son and the man, my dad, the wife, my mother, the second, is my little sister. And still we are living a happy life.

The 23rd Psalm - Applied

This was an email from my dad, oo talaga promise...

The Lord is my Shepherd - THAT'S RELATIONSHIP!
I shall not want - THAT'S SUPPLY!
He makes me to lie down in green pastures - THAT'S REST!
He leads me beside still waters - THAT'S REFRESHMENT!
He restores my soul - THAT'S HEALING!
He leads me in the paths of righteousness - THAT'S GUIDANCE!
For His name sake - THAT'S PURPOSE!
Yea, though I walk through the valley of the shadow of death -THAT'S TESTING!
I will fear no evil - THAT'S PROTECTION!
For thou art with me - THAT'S FAITHFULNESS!
Thy rod and thy staff they comfort me - THAT'S DISCIPLINE!
Thou prepares a table before me in the presence of mine enemies -THAT'S HOPE!
Thou anoints my head with oil - THAT'S CONSECRATION!
My cup runns over - THAT'S ABUNDANCE!
Surely goodness and mercy shall follow me all the days of my life -THAT'S BLESSING!
And I will dwell in the house of the Lord - THAT'S SECURITY!
Forever - THAT'S ETERNITY!

Mapanghusgang Tao

"huy, tol, nagawa mo na ba yung project mo sa Filipino?"
"ha? meron ba."
"oo, bukas na nga ipapasa eh."
"talaga, sus, dige, uwi na muna ko't gawin ko na yung project"

Umuwi ang bata ng nagmamadalitinapos niya lahat ng kanyang mga homeworks niya. Ilang sandaling pahinga at sinimulan na niya ang kanyang project.

Ang araw na sumunod ay pasahan na ng project. Hindi niya alam ang reaksyon na matatanggap niya na manggagaling sa kanyang guro. Ipinasa na lang niya ang kanyang proyekto.

Nagadnahan ang kanyang guro at binigyan siya ng mataas na marka. Namangha siya sa nakuha niyang grade.

"wow, astig, nakuha ko pa 'to, eh ok lang"
"nge, patingin nga yung over-ight-project mo, siguro namalikmata lang yung teacher kaya binigyan ka ng mataas na grade"
"siguro, heto, tingnan mo"
sige, iuwi ko na lang para mabasa ko, basta alam ko na hindi 'to maayos"
"sige"

Sa susunod na araw, pumunta ang nanghiram ng proyekto sa gumawa nito at nagsorry siya, lumuha siya at sinabi niya sa gumawa ng proyekto.

"tol, ang ganda"
"talaga? akala ko ba siguradong mapangit 'yan"
"tol, hindi"
"hmm, sige, bahala ka"
"tol, sorry talaga"
"o sige"
"ngayon, alam ko na na kahit ano pang oras ito ginawa ay hindi importante ito, ang importante ay ang mensahe nito, oo, alam ko na"

Nagtaka ang sumulat ng proyekto, dahil ang sinulat niya sa hulihan ng kanyang 20 page project ay...

"Maam, sorry, kahit kahapon ko lang ito ginawa, sana magustuhan niyo."